Home Up Feedback Contents Search

   تار نمای دل باخته ایران

 

 

 

 

 

شب يلدای 1388

روی تصوير کليک کنيد

جشن يلدا

زمانی که مسيحيان جهان خودرا برای جشن عيد کريسمس آماده می سازند، ايرانيان در داخل و خارج از کشور نيز برای برگزاری قديمی ترين جشن خود يعنی شب يلدا آماده می گردند

يلدا يعنی تولد ، يک جشن باستانی زرتشتی است که در جشن عيد کريسمس تاثير گزار بوده است.

آخرين روز ماه زرتشتی آذر ، بلندترين شب سال است. روز بعد که اولين روز دی ماه باشد، پيروزی آفتاب بر تاريکی عنوان شده است زيرا روزها بلندتر و شب ها کوتاه تر می گردند

زمانی که ميترائيسم، دنيای متمدن باستانی، خود را از ايران به روم و خيلی از کشورهای اروپائی گسترش داد. ايرانيها بيست و يکم دسامبر ، ميترا تولد خورشيد را جشن می گرفتند ، اما در قرن چهارم در اثر يک اشتباه محاسبه ، تولد ميترا به بيست و پنجم دسامبر تغير يافت

تا اين تاريخ آيين تولد مسيح در روز ششم ژا نويه برگزار می شده است و از آنجائيکه کشيشان بعد از گسترش آيين مسيح ، ديگر قادر به تغير اين عادت مريدان خود نبودند ، لذا اين جشن بسيار قديمی زرتشتی تولد ميترا را در روز بيست پنجم دسامبر با تولد مسيح در آميختند

در آن زمان درخت هميشه سبز کاج سنبل جشن يلدا بوده است و دختران جوان آرزوهای خود را در يک دستمال ابريشمين می پيچيدند و از درختی می آويختند که متعاقبا اين خود سنتی شد که هدايای خود را نيز زير درخت هميشه سبز کاج بگذارند . بعدها در قرن هجدهم يک آلمانی از وجود همچين سنبلی درخت کاج آگاهی پيدا کرد و درخت کريسمس امروزی را بنيان نهاد

اقوام ايرانی ده ها قرن ، يلدا را پيش از آنکه آنرا با تولد مسيح ارتباط بدهند ، جشن می گرفتند

 

ترجمه از متن انگليسی به پارسی توسط سارا افتخاری